Ik doe dit jaar weer mee aan de Edese Atelierroute! Een atelierroute met als doel om kunstenaars, en hoe ze werken, in het zonnetje te zetten in Ede.

De Edese atelierroute is 22 & 23 augustus. Ik exposeer samen met mijn nieuwe kunstenaarsvrienden aan de Oranjelaan 7 in Ede. We hebben hier een gezamenlijke Maakplaats opgericht. 

Naast wat ‘Work in Progress’, werk van studenten en losse ideeën 𝐳𝐚𝐥 𝐢𝐤 𝐨𝐨𝐤 𝐞𝐞𝐧 𝐧𝐢𝐞𝐮𝐰 𝐰𝐞𝐫𝐤 𝐥𝐚𝐭𝐞𝐧 𝐳𝐢𝐞𝐧:

‘R𝑢i𝑚t𝑒 𝑣o𝑜r R𝑜u𝑤’ 

Geïnspireerd door afgelopen winter, waar al het goede en al het nare van het leven tegelijkertijd samenkwam. En waar helaas vooral  veel rouw en verlies de boventoon voerde: ik verloor twee familieleden waar ik erg veel om gaf. Het maken van deze magische plek om de rouw even te laten zijn heeft mij geholpen om weer rust te vinden in mijn hoofd. En om achteraf ook blij te zijn met de mooie dingen die in de winter geweest zijn. Want ik had toen ook 2(!) belangrijke kunstexposities. 

Het weekend van de atelierroute stel ik het werk beschikbaar voor iedereen die ook even ruimte voor rouw nodig heeft.  Dit werk creëert een veilige plek om even te zijn 

-> Met dank aan de altijd wijze woorden van Saskia, mijn oerzuster. Want zonder vrienden zoals haar red je het niet in het leven. 
-> En ik maak dankbaar gebruik van een Krachtdeken van Stichting Krachtdekens  om een veilige ruimte te creëren. 

𝐴𝑙𝑙𝑒𝑠 𝑒𝑛 𝑖𝑒𝑑𝑒𝑟𝑒𝑒𝑛 ℎ𝑒𝑒𝑓𝑡 𝑤𝑎𝑎𝑟𝑑𝑒. 𝐷𝑒 𝑘𝑢𝑛𝑠𝑡 𝑖𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑎𝑎𝑟𝑑𝑒 𝑡𝑒 𝑧𝑖𝑒𝑛 𝑒𝑛 𝑣𝑎𝑠𝑡 𝑡𝑒 𝑔𝑟𝑖𝑗𝑝𝑒𝑛

The post Ruimte voor rouw – Edese Atelierroute 22 & 23 augustus appeared first on #KICKASSQUILTS.

𝐼𝑘 𝑑𝑎𝑐ℎ𝑡 𝑖𝑘 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝑚𝑖𝑗𝑛 𝑣𝑢𝑖𝑠𝑡𝑒𝑛 𝑏𝑎𝑙𝑙𝑒𝑛 𝐼𝑒𝑚𝑎𝑛𝑑 𝑧𝑒𝑖: 𝑜𝑝𝑒𝑛 𝑗𝑒 ℎ𝑎𝑛𝑑 𝐼𝑘 𝑑𝑎𝑐ℎ𝑡 𝑖𝑘 𝑣𝑎𝑙 𝑑𝑜𝑜𝑟 𝑑𝑒 𝑚𝑎𝑛𝑑 𝐼𝑒𝑚𝑎𝑛𝑑 𝑧𝑒𝑖: 𝑒𝑟 𝑖𝑠 𝑔𝑒𝑒𝑛 𝑚𝑎𝑛𝑑 – 𝑊𝑖𝑒 𝑖𝑠 𝑣𝑎𝑛 ℎ𝑜𝑢𝑡, 𝐽𝑎𝑛 𝐹𝑜𝑢𝑑𝑟𝑎𝑖𝑛𝑒

Deze quilt is geïnspireerd op het mand quiltpatroon. Maar op de plek waar de mand zit, zit een gat. We hebben immers net in het gedicht geleerd dat er geen mand is.

Als je door de mand kijkt, zie je iets liggen wat ‘het bos dat van zichzelf is’ heet. Een plek waar het bos zelf mag bepalen wat er gebeurt. Je mag het bezoeken, maar verder niet. Het bos bepaalt zelf welke bomen blijven, omvallen of heel hard gaan groeien.

Sommige mensen vinden dat gek. Want we hebben in Nederland natuur gekoppeld aan waarden, kaders en het idee dat het strak beschermd moet worden om vrij te kunnen floreren.

Het stuk land naast ‘Het bos dat van zichzelf is’ is daar een mooi voorbeeld van. Daar wordt bos heide. Dat is zo bepaald door wijze mensen in een ministerie. En daar horen specifieke planten en beesten bij die nu geregeld worden. Bomen worden gerooid en ergens anders geplant en heidewezens worden aangemoedigd zich er te vestigen.

En wie heeft er gelijk? De mensen die een bos het zelf laten uitzoeken? Of de mensen die voor de natuur bepalen waar het moet groeien?

Ik weet het niet. Ik denk dat beide er moeten kunnen zijn. De wereld wordt sterker wanneer er ruimte is voor diversiteit en experiment. Er is geen mand. Laat los en omarm de diversiteit in de wereld en verwonder je over wat er allemaal kan.

Durf jij door de mand te stappen en alle kaders in je hoofd van hoe het moet en hoe het hoort los te laten om te zien wat er van waarde is aan de andere kant?

PS Scroll door de foto’s en je komt een hondje tegen die niet bang is om door de mand te vallen. 

PPS. Dit werk was onderdeel van een winterse kunstwandeling die ik gerealiseerd heb op Landgoed Zonheuvel Hotel & Conferentiecentrum in samenwerking met de SBI op Landgoed Zonheuvel en Goedlandt afgelopen winter. Ik deel de werken nu zodat iedereen er van kan (na) genieten. Dit werk is geinspireerd door Stichting het Bos dat van zichzelf is. 

𝗔𝗹𝗹𝗲𝘀 𝗲𝗻 𝗶𝗲𝗱𝗲𝗿𝗲𝗲𝗻 𝗵𝗲𝗲𝗳𝘁 𝘄𝗮𝗮𝗿𝗱𝗲. 𝗗𝗲 𝗸𝘂𝗻𝘀𝘁 𝗶𝘀 𝗱𝗶𝗲 𝘄𝗮𝗮𝗿𝗱𝗲 𝘁𝗲 𝘇𝗶𝗲𝗻 𝗲𝗻 𝘃𝗮𝘀𝘁 𝘁𝗲 𝗴𝗿𝗶𝗷𝗽𝗲𝗻

The post Het bos dat het zelf mag doen appeared first on #KICKASSQUILTS.

Mees Verhaaff en ik, Rianne Doller (namens Stichting Krachtdekens), hebben een gouden combinatie gevonden tussen onze werkzaamheden. Ik als quiltjuf met de droom om iedereen te laten zien dat ze creatief zijn en dingen kunnen maken met hun handen, en hoe leuk dat is! Hij als oud-leraar met de droom leraren en jonge mensen te helpen het beste uit zichzelf en de groep te halen.

We geven samen les op basisscholen waar we, door middel van het maken van een Krachtdeken voor de Klas, werken aan het groepsproces in de klas. Dit via een quiltmethode en filosofie die ik ontwikkel als Kick Ass Quilts. Dit helpt zowel de leraren als de kinderen. Meestal doen we dit in 1 korte sessie. Dit jaar hadden we echter de kans om het uitgebreider aan te pakken met 5 lessen in groep 5 met een groepje jongens. Dit gaf gelegenheid dieper in te gaan op het ontwerpproces en hoe je de intentie voor een quilt vertaalt in stoffen en kleuren. Het doel van het traject was simpel gezegd om de jongens te integreren in de klas en rust te brengen. Dank aan de Frederikusschool in Velp voor ruimte dit mooie project te doen.

‘Hij straalt vriendschap, rust en vrolijkheid uit, Meester. Dat hebben ze echt goed gedaan!’

Les 1: Kleuren en stoffenleer

Wat doen bepaalde stoffen en patronen met je? En wat zou je willen vertellen? De leerlingen besloten een quilt te maken die rust uitstraalt. We hebben aan de hand van kleurenleer een voorselectie gemaakt.

Les 2: Ontwerp maken met input van de hele klas

Als voorbereiding op deze sessie hebben de jongens een vragenlijst gedaan in de klas. Aan de hand van de antwoorden hebben we kleuren en patronen uitgekozen. Blauw, paars, roze, galaxy en bloemen waren zeer populair.
Ook had ik wat patronen voorbereid waar ze uit gekozen hebben. Het leuke is dat het een regenboog is geworden! Die had ik toegevoegd, omdat de eerste les een jongen dat al noemde als suggestie. Slim was hij.

Les 3: Begin met het ontwerp

Ik had de regenboog op een groot stuk stof uitgetekend. De jongens gingen in groepjes de regenboog invullen met stofjes. Zoals het hoort bij een ontwerpproces was er nog veel discussie over kleuren en stoffen. Aan het einde waren ze eruit. Het leuke is dat meteen de persoonlijkheid van de jongens duidelijk werd in het maakproces. Van detailwerkers, tot efficiënte grote lijnenleggers. Stille krachten en gezellige druktemakers.

Les 4: Afmaken van het ontwerp

Deze les moest er hard doorgewerkt worden. De hele regenboog is bestoft zodat er geen wit meer te zien was. Deze gaat nu met Rianne mee naar huis om afgemaakt te worden op de longarm.

Les 5: De quilt wordt onthuld!

Deze les hebben de jongens een presentatie voor de klas voorbereid: wat heb je geleerd, wat betekent de quilt voor jou en wat hoop je dat het geeft aan de klas? Aan het einde van de les hebben we dit aan de hele groep gepresenteerd. Ook hebben de jongens hun eigen werk ondertekend met een label.

‘Woooww! Hij is nog mooier dan we dachten! We leerden, terwijl we het gewoon aan het doen waren.’

Conclusie: Iedereen is creatief en werkt anders en samen kom je tot het mooiste resultaat

Het was mooi om te zien hoe elke jongen een eigen persoonlijkheid had die ze meebrachten in het proces. Ze pakten onze suggesties goed op om te focussen op wat je wilt vertellen en niet op goed of fout. Het is mooi om te zien hoe de jongens alle lessen goed oppakten en de les erna nog paraat hadden.
Ook waren ze allemaal even enthousiast over het maken van de quilt. Dat doet mijn quiltjuffenhart goed. Het eindresultaat mag er wezen:

-> Dit artikel is origineel door mij geschreven voor het Quiltersgilde en op hun blog gepubliceerd.

The post Een quilt voor de klas – gemaakt door 9 jongens appeared first on #KICKASSQUILTS.

De meeste van deze douglassparren zijn enkel geplant met als doel zo snel mogelijk te groeien om weer gekapt te worden. De bomen zouden palen in de mijnen van Limburg worden. Ze hadden een puur economische waarde. Maar ja, de mijnen zijn dicht en de bomen zijn daar niet meer voor nodig. Maar als iets er eenmaal een tijd staat, wennen we eraan en mag het niet meer weg. Verandering is moeilijk en dan krijgt het cultuurhistorische waarde met een duur woord.

Maar ja, niet alles wat er gevoelsmatig altijd al was, is waardevol. Dit soort bos heeft bijvoorbeeld weinig ecologische waarde. Vroeger was niet alles beter en soms is verandering nodig. Of willen we terug naar de kolenmijnen? Niet alles moet weg, maar verandering geeft ook ruimte voor nieuw leven. –> Dus wat denk jij? Moeten we de sparren vieren, vernietigen of verwarmen?

PS. Het verhaal van dit werk kreeg een staartje tijdens de tentoonstelling. Lees dat hier: https://www.linkedin.com/posts/rianne-doller_landgoedzonheuvel-kunstwandeling-activity-7411004445104168960-4S0X?utm_source=share&utm_medium=member_desktop&rcm=ACoAAA-QPQwBekbB9YUNkTxWZz4OH0e28kTDAaw 

PPS. Dit werk was onderdeel van een winterse kunstwandeling die ik gerealiseerd heb op Landgoed Zonheuvel Hotel & Conferentiecentrum in samenwerking met de SBI op Landgoed Zonheuvel en Goedlandt afgelopen winter. Ik deel de werken nu zodat iedereen er van kan (na) genieten.

𝐀𝐥𝐥𝐞𝐬 𝐞𝐧 𝐢𝐞𝐝𝐞𝐫𝐞𝐞𝐧 𝐡𝐞𝐞𝐟𝐭 𝐰𝐚𝐚𝐫𝐝𝐞. 𝐃𝐞 𝐤𝐮𝐧𝐬𝐭 𝐢𝐬 𝐝𝐢𝐞 𝐰𝐚𝐚𝐫𝐝𝐞 𝐭𝐞 𝐳𝐢𝐞𝐧 𝐞𝐧 𝐯𝐚𝐬𝐭 𝐭𝐞 𝐠𝐫𝐢𝐣𝐩𝐞𝐧

#textielkunst #kunst #quilt #belevingskunst 

The post Zullen de sparren gespaard worden? appeared first on #KICKASSQUILTS.

Het is haar gegund.

Deze is samen met mijn moeder gemaakt om haar geluk te wensen in haar nieuwe thuis 🧡 Geheel in de quilttraditie om voor mensen die een grote verandering aangaan in het leven een quilt te maken.

𝐀𝐥𝐥𝐞𝐬 𝐞𝐧 𝐢𝐞𝐝𝐞𝐫𝐞𝐞𝐧 𝐡𝐞𝐞𝐟𝐭 𝐰𝐚𝐚𝐫𝐝𝐞. 𝐃𝐞 𝐤𝐮𝐧𝐬𝐭 𝐢𝐬 𝐝𝐢𝐞 𝐰𝐚𝐚𝐫𝐝𝐞 𝐭𝐞 𝐳𝐢𝐞𝐧 𝐞𝐧 𝐯𝐚𝐬𝐭 𝐭𝐞 𝐠𝐫𝐢𝐣𝐩𝐞𝐧

Foto’s: Diedrik van der Plas. Mijn officiële vriendje en onofficiële huisfotograaf

The post Een warm thuis met hulp van een quilt appeared first on #KICKASSQUILTS.

Creativiteit is om van te genieten, niet om te dwingen.

En een mooi gemaakte quilt van belangrijke kleding, verdient mooie foto’s. Zodat ik de quilt kan herinneren wanneer die naar zijn nieuwe thuis gaat. 

𝑨𝒍𝒍𝒆𝒔 𝒆𝒏 𝒊𝒆𝒅𝒆𝒓𝒆𝒆𝒏 𝒉𝒆𝒆𝒇𝒕 𝒘𝒂𝒂𝒓𝒅𝒆. 𝑫𝒆 𝒌𝒖𝒏𝒔𝒕 𝒊𝒔 𝒅𝒊𝒆 𝒘𝒂𝒂𝒓𝒅𝒆 𝒕𝒆 𝒛𝒊𝒆𝒏 𝒆𝒏 𝒗𝒂𝒔𝒕 𝒕𝒆 𝒈𝒓𝒊𝒋𝒑𝒆𝒏

Model: 

– Ik

– Het Maarten Maartenshuis op Landgoed zonheuvel

– Quilt gemaakt van oude draagdoeken en kleding in ruil voor iets.

Fotograaf: Mijn lieve vriendje 

The post Een dame dient zich aan appeared first on #KICKASSQUILTS.

De Maakplaats is voor iedereen die houdt van kunst, cultuur en ontmoeting en die wil bijdragen aan, en onderdeel wil zijn van, een creatieve, bloeiende Edese samenleving.

Ons doel is het toegankelijk maken van creativiteit en kunstbeleving. Vanuit maatschappelijke betrokkenheid dragen we hierbij ook bij aan het welzijn van inwoners van Ede en dorpen. We zijn er voor je eerste kennismaking met kunst, voor ervaren kunstenaars met behoefte aan contact, meer kennis of een werkplek, en iedereen daartussenin. En bovenal willen we een plek creëren waar je jezelf kan zijn en kan creëren en ontmoeten. 

Namens de Maakplaats nodigen we je graag uit voor de officiële opening!
– Zaterdag 9 mei. Oranjelaan 7, Ede.
– 15.00: Inloop
– 15.15: Openingsceremonie met Hanneke van Laar, Cultuurmakelaar Ede
– Feest, hapjes en drankjes 
– We gaan samen de langste tekening van Ede maken! 

We zien je graag! 

P.S. In de Maakplaats organiseren we een creatieve Stamtafel. Iedereen kan hier langskomen om te maken, praten en om te zijn. De eerste stamtafel is 25 mei in de Maakplaats 15.00 – 17.00 uur. Wees welkom.

Tot de opening,

The post 9 mei opening Maakplaats Ede appeared first on #KICKASSQUILTS.

Deze twee oerhollandse beuken staan hier al heel lang. Ze komen uit de tijd dat dit nog een zonnige heuvel was. In hun begintijd was hier nog geen parkeerplek. En nu zijn ze oud. Dat kun je zien aan de paddenstoelen op hun stam.

Het is mooi dat deze oude beuken er nog zijn. Ze zijn getuigen van een leven dat veel mensen zich niet kunnen voorstellen. Het was een rustigere tijd zonder social media, fast fashion en overconsumptie. Maar het was ook een tijd van uitgebuite dienstmeisjes, armoede en weinig ruimte om jezelf te zijn en te kiezen wat voor werk je deed.

Kunnen we in deze tijd mensen en zaken beter zien voor wat ze zijn? Zelfs in al hun flamboyante glorie? En kunnen we iedereen vervolgens ook in ons hart sluiten? Ik denk van wel. In een andere tijd was ik met mijn ideeën, persoonlijkheid en kledingstijl zeker op een brandstapel beland. Tegenwoordig is er vooral kans op een metaforische brandstapel. Ook pijnlijk, wel minder dodelijk. We zijn er dus nog niet.

Er zit kracht in alles en iedereen zien en accepteren voor wie of wat ze zijn. Want de wereld is toch een stuk leuker met een levendige keur aan mensen.

Als mensen gezien worden (en zichzelf zien), worden ze in hun kracht gezet. En als iedereen doet wat haar past, wordt al het nodige gedaan. En zo krijgen we een mooiere en lievere wereld voor iedereen.

Word jij gezien voor wie je bent? En durf jij anderen te zien voor wie ze zijn?

PS. Dit werk was onderdeel van een winterse kunstwandeling die ik gerealiseerd heb op Landgoed Zonheuvel Hotel & Conferentiecentrum in samenwerking met de SBI op Landgoed Zonheuvel en Goedlandt afgelopen winter. Ik deel de werken nu zodat iedereen er van kan (na) genieten. Bekijk alle werken hier.

𝑨𝒍𝒍𝒆𝒔 𝒆𝒏 𝒊𝒆𝒅𝒆𝒓𝒆𝒆𝒏 𝒉𝒆𝒆𝒇𝒕 𝒘𝒂𝒂𝒓𝒅𝒆. 𝑫𝒆 𝒌𝒖𝒏𝒔𝒕 𝒊𝒔 𝒅𝒊𝒆 𝒘𝒂𝒂𝒓𝒅𝒆 𝒕𝒆 𝒛𝒊𝒆𝒏 𝒆𝒏 𝒗𝒂𝒔𝒕 𝒕𝒆 𝒈𝒓𝒊𝒋𝒑𝒆𝒏.

The post De bomen die gezien willen worden appeared first on #KICKASSQUILTS.

Krachtdekens worden gemaakt door vrijwilligers voor Stichting Krachtdekens. Normaalgesproken worden ze gedoneerd aan jonge mensen die wel wat extra kracht en moed kunnen gebruiken. Deze is voor de eik, want er zijn ook bomen die extra kracht en moed kunnen gebruiken! Leer meer over de stichting op www.krachtdekens.nl.

Wie gun jij een Krachtdeken in 2026? Je kunt er eentje aanvragen via www.krachtdekens.nl. 

PS. Dit werk was onderdeel van een winterse kunstwandeling die ik gerealiseerd heb op Landgoed Zonheuvel Hotel & Conferentiecentrum in samenwerking met de SBI op Landgoed Zonheuvel en Goedlandt afgelopen winter. Ik deel de werken nu zodat iedereen er van kan (na) genieten.

𝑨𝒍𝒍𝒆𝒔 𝒆𝒏 𝒊𝒆𝒅𝒆𝒓𝒆𝒆𝒏 𝒉𝒆𝒆𝒇𝒕 𝒘𝒂𝒂𝒓𝒅𝒆. 𝑫𝒆 𝒌𝒖𝒏𝒔𝒕 𝒊𝒔 𝒅𝒊𝒆 𝒘𝒂𝒂𝒓𝒅𝒆 𝒕𝒆 𝒛𝒊𝒆𝒏 𝒆𝒏 𝒗𝒂𝒔𝒕 𝒕𝒆 𝒈𝒓𝒊𝒋𝒑𝒆𝒏.

The post Hoe de boom haar kleed kreeg appeared first on #KICKASSQUILTS.

Lang geleden waren er al (natuur)filosofen die zich de vraag stelden: wij kijken wel naar de dieren, maar kijken de dieren ook terug? Inmiddels weten we wel dat dieren ook een eigen bewustzijn hebben, hoewel we die ook nog erg vaak vermenselijken. Maar hoe zit dat met bomen en een bos?

Iedereen heeft een ander verhaal of beleving met bos. Voor de een is het een plek om te wandelen met de hond, voor de ander is het een bron van hout. Voor de een is het een plek om belangrijke natuurwaarden te halen, voor de ander is het een gevaarlijke plek met wilde beesten. Iedereen wil dat het bos zich vormt naar z’n eigen behoefte.

Maar wat vindt het bos zelf? Of moeten we het eigenlijk aan elke boom apart vragen? Heeft elke boom een eigen persoonlijkheid en mening? En wat vindt een boom waardevol? En is een gecultiveerde boom ook eentje met een persoonlijkheid, of kan die door alle menselijke ingrijpen niet meer zichzelf zijn?

Op Landgoed Zonheuvel komen veel van deze vragen samen. Er zijn hier namelijk heel veel verschillende soorten bos en bomen. Sommige natuurlijk, sommige door mensen aangeplant en sommige bevrijd. Elk vertelt een eigen geschiedenis en verhaal. Stel jezelf tijdens het wandelen deze vraag:

PS. Dit werk is onderdeel van een winterse kunstwandeling die ik gerealiseerd heb op Landgoed Zonheuvel in samenwerking met de SBI en Goedlandt afgelopen winter. Ik deel de werken nu zodat iedereen er van kan (na) genieten. 

𝑨𝒍𝒍𝒆𝒔 𝒆𝒏 𝒊𝒆𝒅𝒆𝒓𝒆𝒆𝒏 𝒉𝒆𝒆𝒇𝒕 𝒘𝒂𝒂𝒓𝒅𝒆. 𝑫𝒆 𝒌𝒖𝒏𝒔𝒕 𝒊𝒔 𝒅𝒊𝒆 𝒘𝒂𝒂𝒓𝒅𝒆 𝒕𝒆 𝒛𝒊𝒆𝒏 𝒆𝒏 𝒗𝒂𝒔𝒕 𝒕𝒆 𝒈𝒓𝒊𝒋𝒑𝒆𝒏.

The post Kijkt een bos ook naar jou?  appeared first on #KICKASSQUILTS.