Het bos dat het zelf mag doen

Het bos dat het zelf mag doen

𝐼𝑘 𝑑𝑎𝑐ℎ𝑡 𝑖𝑘 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝑚𝑖𝑗𝑛 𝑣𝑢𝑖𝑠𝑡𝑒𝑛 𝑏𝑎𝑙𝑙𝑒𝑛 𝐼𝑒𝑚𝑎𝑛𝑑 𝑧𝑒𝑖: 𝑜𝑝𝑒𝑛 𝑗𝑒 ℎ𝑎𝑛𝑑 𝐼𝑘 𝑑𝑎𝑐ℎ𝑡 𝑖𝑘 𝑣𝑎𝑙 𝑑𝑜𝑜𝑟 𝑑𝑒 𝑚𝑎𝑛𝑑 𝐼𝑒𝑚𝑎𝑛𝑑 𝑧𝑒𝑖: 𝑒𝑟 𝑖𝑠 𝑔𝑒𝑒𝑛 𝑚𝑎𝑛𝑑 – 𝑊𝑖𝑒 𝑖𝑠 𝑣𝑎𝑛 ℎ𝑜𝑢𝑡, 𝐽𝑎𝑛 𝐹𝑜𝑢𝑑𝑟𝑎𝑖𝑛𝑒

Deze quilt is geïnspireerd op het mand quiltpatroon. Maar op de plek waar de mand zit, zit een gat. We hebben immers net in het gedicht geleerd dat er geen mand is.

Als je door de mand kijkt, zie je iets liggen wat ‘het bos dat van zichzelf is’ heet. Een plek waar het bos zelf mag bepalen wat er gebeurt. Je mag het bezoeken, maar verder niet. Het bos bepaalt zelf welke bomen blijven, omvallen of heel hard gaan groeien.

Sommige mensen vinden dat gek. Want we hebben in Nederland natuur gekoppeld aan waarden, kaders en het idee dat het strak beschermd moet worden om vrij te kunnen floreren.

Het stuk land naast ‘Het bos dat van zichzelf is’ is daar een mooi voorbeeld van. Daar wordt bos heide. Dat is zo bepaald door wijze mensen in een ministerie. En daar horen specifieke planten en beesten bij die nu geregeld worden. Bomen worden gerooid en ergens anders geplant en heidewezens worden aangemoedigd zich er te vestigen.

En wie heeft er gelijk? De mensen die een bos het zelf laten uitzoeken? Of de mensen die voor de natuur bepalen waar het moet groeien?

Ik weet het niet. Ik denk dat beide er moeten kunnen zijn. De wereld wordt sterker wanneer er ruimte is voor diversiteit en experiment. Er is geen mand. Laat los en omarm de diversiteit in de wereld en verwonder je over wat er allemaal kan.

Durf jij door de mand te stappen en alle kaders in je hoofd van hoe het moet en hoe het hoort los te laten om te zien wat er van waarde is aan de andere kant?

PS Scroll door de foto’s en je komt een hondje tegen die niet bang is om door de mand te vallen. 

PPS. Dit werk was onderdeel van een winterse kunstwandeling die ik gerealiseerd heb op Landgoed Zonheuvel Hotel & Conferentiecentrum in samenwerking met de SBI op Landgoed Zonheuvel en Goedlandt afgelopen winter. Ik deel de werken nu zodat iedereen er van kan (na) genieten. Dit werk is geinspireerd door Stichting het Bos dat van zichzelf is. 

𝗔𝗹𝗹𝗲𝘀 𝗲𝗻 𝗶𝗲𝗱𝗲𝗿𝗲𝗲𝗻 𝗵𝗲𝗲𝗳𝘁 𝘄𝗮𝗮𝗿𝗱𝗲. 𝗗𝗲 𝗸𝘂𝗻𝘀𝘁 𝗶𝘀 𝗱𝗶𝗲 𝘄𝗮𝗮𝗿𝗱𝗲 𝘁𝗲 𝘇𝗶𝗲𝗻 𝗲𝗻 𝘃𝗮𝘀𝘁 𝘁𝗲 𝗴𝗿𝗶𝗷𝗽𝗲𝗻