𝐼𝑘 𝑑𝑎𝑐ℎ𝑡 𝑖𝑘 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝑚𝑖𝑗𝑛 𝑣𝑢𝑖𝑠𝑡𝑒𝑛 𝑏𝑎𝑙𝑙𝑒𝑛 𝐼𝑒𝑚𝑎𝑛𝑑 𝑧𝑒𝑖: 𝑜𝑝𝑒𝑛 𝑗𝑒 ℎ𝑎𝑛𝑑 𝐼𝑘 𝑑𝑎𝑐ℎ𝑡 𝑖𝑘 𝑣𝑎𝑙 𝑑𝑜𝑜𝑟 𝑑𝑒 𝑚𝑎𝑛𝑑 𝐼𝑒𝑚𝑎𝑛𝑑 𝑧𝑒𝑖: 𝑒𝑟 𝑖𝑠 𝑔𝑒𝑒𝑛 𝑚𝑎𝑛𝑑 – 𝑊𝑖𝑒 𝑖𝑠 𝑣𝑎𝑛 ℎ𝑜𝑢𝑡, 𝐽𝑎𝑛 𝐹𝑜𝑢𝑑𝑟𝑎𝑖𝑛𝑒

Deze quilt is geïnspireerd op het mand quiltpatroon. Maar op de plek waar de mand zit, zit een gat. We hebben immers net in het gedicht geleerd dat er geen mand is.

Als je door de mand kijkt, zie je iets liggen wat ‘het bos dat van zichzelf is’ heet. Een plek waar het bos zelf mag bepalen wat er gebeurt. Je mag het bezoeken, maar verder niet. Het bos bepaalt zelf welke bomen blijven, omvallen of heel hard gaan groeien.

Sommige mensen vinden dat gek. Want we hebben in Nederland natuur gekoppeld aan waarden, kaders en het idee dat het strak beschermd moet worden om vrij te kunnen floreren.

Het stuk land naast ‘Het bos dat van zichzelf is’ is daar een mooi voorbeeld van. Daar wordt bos heide. Dat is zo bepaald door wijze mensen in een ministerie. En daar horen specifieke planten en beesten bij die nu geregeld worden. Bomen worden gerooid en ergens anders geplant en heidewezens worden aangemoedigd zich er te vestigen.

En wie heeft er gelijk? De mensen die een bos het zelf laten uitzoeken? Of de mensen die voor de natuur bepalen waar het moet groeien?

Ik weet het niet. Ik denk dat beide er moeten kunnen zijn. De wereld wordt sterker wanneer er ruimte is voor diversiteit en experiment. Er is geen mand. Laat los en omarm de diversiteit in de wereld en verwonder je over wat er allemaal kan.

Durf jij door de mand te stappen en alle kaders in je hoofd van hoe het moet en hoe het hoort los te laten om te zien wat er van waarde is aan de andere kant?

PS Scroll door de foto’s en je komt een hondje tegen die niet bang is om door de mand te vallen. 

PPS. Dit werk was onderdeel van een winterse kunstwandeling die ik gerealiseerd heb op Landgoed Zonheuvel Hotel & Conferentiecentrum in samenwerking met de SBI op Landgoed Zonheuvel en Goedlandt afgelopen winter. Ik deel de werken nu zodat iedereen er van kan (na) genieten. Dit werk is geinspireerd door Stichting het Bos dat van zichzelf is. 

𝗔𝗹𝗹𝗲𝘀 𝗲𝗻 𝗶𝗲𝗱𝗲𝗿𝗲𝗲𝗻 𝗵𝗲𝗲𝗳𝘁 𝘄𝗮𝗮𝗿𝗱𝗲. 𝗗𝗲 𝗸𝘂𝗻𝘀𝘁 𝗶𝘀 𝗱𝗶𝗲 𝘄𝗮𝗮𝗿𝗱𝗲 𝘁𝗲 𝘇𝗶𝗲𝗻 𝗲𝗻 𝘃𝗮𝘀𝘁 𝘁𝗲 𝗴𝗿𝗶𝗷𝗽𝗲𝗻

The post Het bos dat het zelf mag doen appeared first on #KICKASSQUILTS.

De meeste van deze douglassparren zijn enkel geplant met als doel zo snel mogelijk te groeien om weer gekapt te worden. De bomen zouden palen in de mijnen van Limburg worden. Ze hadden een puur economische waarde. Maar ja, de mijnen zijn dicht en de bomen zijn daar niet meer voor nodig. Maar als iets er eenmaal een tijd staat, wennen we eraan en mag het niet meer weg. Verandering is moeilijk en dan krijgt het cultuurhistorische waarde met een duur woord.

Maar ja, niet alles wat er gevoelsmatig altijd al was, is waardevol. Dit soort bos heeft bijvoorbeeld weinig ecologische waarde. Vroeger was niet alles beter en soms is verandering nodig. Of willen we terug naar de kolenmijnen? Niet alles moet weg, maar verandering geeft ook ruimte voor nieuw leven. –> Dus wat denk jij? Moeten we de sparren vieren, vernietigen of verwarmen?

PS. Het verhaal van dit werk kreeg een staartje tijdens de tentoonstelling. Lees dat hier: https://www.linkedin.com/posts/rianne-doller_landgoedzonheuvel-kunstwandeling-activity-7411004445104168960-4S0X?utm_source=share&utm_medium=member_desktop&rcm=ACoAAA-QPQwBekbB9YUNkTxWZz4OH0e28kTDAaw 

PPS. Dit werk was onderdeel van een winterse kunstwandeling die ik gerealiseerd heb op Landgoed Zonheuvel Hotel & Conferentiecentrum in samenwerking met de SBI op Landgoed Zonheuvel en Goedlandt afgelopen winter. Ik deel de werken nu zodat iedereen er van kan (na) genieten.

𝐀𝐥𝐥𝐞𝐬 𝐞𝐧 𝐢𝐞𝐝𝐞𝐫𝐞𝐞𝐧 𝐡𝐞𝐞𝐟𝐭 𝐰𝐚𝐚𝐫𝐝𝐞. 𝐃𝐞 𝐤𝐮𝐧𝐬𝐭 𝐢𝐬 𝐝𝐢𝐞 𝐰𝐚𝐚𝐫𝐝𝐞 𝐭𝐞 𝐳𝐢𝐞𝐧 𝐞𝐧 𝐯𝐚𝐬𝐭 𝐭𝐞 𝐠𝐫𝐢𝐣𝐩𝐞𝐧

#textielkunst #kunst #quilt #belevingskunst 

The post Zullen de sparren gespaard worden? appeared first on #KICKASSQUILTS.

Deze twee oerhollandse beuken staan hier al heel lang. Ze komen uit de tijd dat dit nog een zonnige heuvel was. In hun begintijd was hier nog geen parkeerplek. En nu zijn ze oud. Dat kun je zien aan de paddenstoelen op hun stam.

Het is mooi dat deze oude beuken er nog zijn. Ze zijn getuigen van een leven dat veel mensen zich niet kunnen voorstellen. Het was een rustigere tijd zonder social media, fast fashion en overconsumptie. Maar het was ook een tijd van uitgebuite dienstmeisjes, armoede en weinig ruimte om jezelf te zijn en te kiezen wat voor werk je deed.

Kunnen we in deze tijd mensen en zaken beter zien voor wat ze zijn? Zelfs in al hun flamboyante glorie? En kunnen we iedereen vervolgens ook in ons hart sluiten? Ik denk van wel. In een andere tijd was ik met mijn ideeën, persoonlijkheid en kledingstijl zeker op een brandstapel beland. Tegenwoordig is er vooral kans op een metaforische brandstapel. Ook pijnlijk, wel minder dodelijk. We zijn er dus nog niet.

Er zit kracht in alles en iedereen zien en accepteren voor wie of wat ze zijn. Want de wereld is toch een stuk leuker met een levendige keur aan mensen.

Als mensen gezien worden (en zichzelf zien), worden ze in hun kracht gezet. En als iedereen doet wat haar past, wordt al het nodige gedaan. En zo krijgen we een mooiere en lievere wereld voor iedereen.

Word jij gezien voor wie je bent? En durf jij anderen te zien voor wie ze zijn?

PS. Dit werk was onderdeel van een winterse kunstwandeling die ik gerealiseerd heb op Landgoed Zonheuvel Hotel & Conferentiecentrum in samenwerking met de SBI op Landgoed Zonheuvel en Goedlandt afgelopen winter. Ik deel de werken nu zodat iedereen er van kan (na) genieten. Bekijk alle werken hier.

𝑨𝒍𝒍𝒆𝒔 𝒆𝒏 𝒊𝒆𝒅𝒆𝒓𝒆𝒆𝒏 𝒉𝒆𝒆𝒇𝒕 𝒘𝒂𝒂𝒓𝒅𝒆. 𝑫𝒆 𝒌𝒖𝒏𝒔𝒕 𝒊𝒔 𝒅𝒊𝒆 𝒘𝒂𝒂𝒓𝒅𝒆 𝒕𝒆 𝒛𝒊𝒆𝒏 𝒆𝒏 𝒗𝒂𝒔𝒕 𝒕𝒆 𝒈𝒓𝒊𝒋𝒑𝒆𝒏.

The post De bomen die gezien willen worden appeared first on #KICKASSQUILTS.

Krachtdekens worden gemaakt door vrijwilligers voor Stichting Krachtdekens. Normaalgesproken worden ze gedoneerd aan jonge mensen die wel wat extra kracht en moed kunnen gebruiken. Deze is voor de eik, want er zijn ook bomen die extra kracht en moed kunnen gebruiken! Leer meer over de stichting op www.krachtdekens.nl.

Wie gun jij een Krachtdeken in 2026? Je kunt er eentje aanvragen via www.krachtdekens.nl. 

PS. Dit werk was onderdeel van een winterse kunstwandeling die ik gerealiseerd heb op Landgoed Zonheuvel Hotel & Conferentiecentrum in samenwerking met de SBI op Landgoed Zonheuvel en Goedlandt afgelopen winter. Ik deel de werken nu zodat iedereen er van kan (na) genieten.

𝑨𝒍𝒍𝒆𝒔 𝒆𝒏 𝒊𝒆𝒅𝒆𝒓𝒆𝒆𝒏 𝒉𝒆𝒆𝒇𝒕 𝒘𝒂𝒂𝒓𝒅𝒆. 𝑫𝒆 𝒌𝒖𝒏𝒔𝒕 𝒊𝒔 𝒅𝒊𝒆 𝒘𝒂𝒂𝒓𝒅𝒆 𝒕𝒆 𝒛𝒊𝒆𝒏 𝒆𝒏 𝒗𝒂𝒔𝒕 𝒕𝒆 𝒈𝒓𝒊𝒋𝒑𝒆𝒏.

The post Hoe de boom haar kleed kreeg appeared first on #KICKASSQUILTS.

Lang geleden waren er al (natuur)filosofen die zich de vraag stelden: wij kijken wel naar de dieren, maar kijken de dieren ook terug? Inmiddels weten we wel dat dieren ook een eigen bewustzijn hebben, hoewel we die ook nog erg vaak vermenselijken. Maar hoe zit dat met bomen en een bos?

Iedereen heeft een ander verhaal of beleving met bos. Voor de een is het een plek om te wandelen met de hond, voor de ander is het een bron van hout. Voor de een is het een plek om belangrijke natuurwaarden te halen, voor de ander is het een gevaarlijke plek met wilde beesten. Iedereen wil dat het bos zich vormt naar z’n eigen behoefte.

Maar wat vindt het bos zelf? Of moeten we het eigenlijk aan elke boom apart vragen? Heeft elke boom een eigen persoonlijkheid en mening? En wat vindt een boom waardevol? En is een gecultiveerde boom ook eentje met een persoonlijkheid, of kan die door alle menselijke ingrijpen niet meer zichzelf zijn?

Op Landgoed Zonheuvel komen veel van deze vragen samen. Er zijn hier namelijk heel veel verschillende soorten bos en bomen. Sommige natuurlijk, sommige door mensen aangeplant en sommige bevrijd. Elk vertelt een eigen geschiedenis en verhaal. Stel jezelf tijdens het wandelen deze vraag:

PS. Dit werk is onderdeel van een winterse kunstwandeling die ik gerealiseerd heb op Landgoed Zonheuvel in samenwerking met de SBI en Goedlandt afgelopen winter. Ik deel de werken nu zodat iedereen er van kan (na) genieten. 

𝑨𝒍𝒍𝒆𝒔 𝒆𝒏 𝒊𝒆𝒅𝒆𝒓𝒆𝒆𝒏 𝒉𝒆𝒆𝒇𝒕 𝒘𝒂𝒂𝒓𝒅𝒆. 𝑫𝒆 𝒌𝒖𝒏𝒔𝒕 𝒊𝒔 𝒅𝒊𝒆 𝒘𝒂𝒂𝒓𝒅𝒆 𝒕𝒆 𝒛𝒊𝒆𝒏 𝒆𝒏 𝒗𝒂𝒔𝒕 𝒕𝒆 𝒈𝒓𝒊𝒋𝒑𝒆𝒏.

The post Kijkt een bos ook naar jou?  appeared first on #KICKASSQUILTS.

Eerder meldde ik dat een werk van mijn winterse kunstwandeling helaas gesloopt is. Nu heeft iemand een sneeuwpop bij mijn werk gezet. Dit vind ik toch veel leuker😁. Lekker speels

En dit is meteen mijn nieuwjaarswens voor iedereen: moge het komende jaar vol zitten met speelse, energiegevende samenwerkingen. Deze wens is zeker passend voor mij, want ik had mezelf beloofd in januari weer een ‘baan’ te gaan zoeken. Ik bedoel baan tussen haakjes omdat het als zzp’er kan of in loondienst. Dit geeft mij namelijk ruimte om in vrijheid aan mijn kunst te werken 🧡.

De kunstwandeling ‘Hoe de Boom haar Kleed kreeg’ is tot en met 20 januari te zien op Landgoed Zonheuvel in Doorn. Meer informatie en de kaart op deze pagina.

𝐀𝐥𝐥𝐞𝐬 𝐞𝐧 𝐢𝐞𝐝𝐞𝐫𝐞𝐞𝐧 𝐡𝐞𝐞𝐟𝐭 𝐰𝐚𝐚𝐫𝐝𝐞. 𝐃𝐞 𝐤𝐮𝐧𝐬𝐭 𝐢𝐬 𝐝𝐢𝐞 𝐰𝐚𝐚𝐫𝐝𝐞 𝐭𝐞 𝐳𝐢𝐞𝐧 𝐞𝐧 𝐯𝐚𝐬𝐭 𝐭𝐞 𝐠𝐫𝐢𝐣𝐩𝐞𝐧

The post Collaboratie met een sneeuwpop appeared first on #KICKASSQUILTS.

Want dat is gebeurd bij één van mijn werken van de winterse wandeling op Landgoed Zonheuvel. Alleen de hoge elementen zijn nog over. Kijk maar naar de voor- en na foto. Ik wist dat dit kon gebeuren en had er ook al rekening mee gehouden. 

En toch. Nu het gebeurd is, raakt het mij wel. Want wat er gebeurd is, is niet oké. Ik heb veel moeite in het werk gestopt om mensen iets mee te geven. En dat is nu voor niets. En ook wordt andere mensen een mooie ervaring ontzegd. Ik heb rond de kerstdagen even de tijd genomen om te bezinnen wat ik hiermee wil en wat ik hier nu van vind. 

Wil ik de resterende werken weghalen om ze veilig te houden? Of wil ik als een soort cipier eindeloos rondjes lopen op het landgoed om de werken te bewaken? Ga ik proberen het werk te herstellen?

Op den duur viel het kwartje en realiseerde ik me dat het gesloopt worden van mijn werk een puzzelstukje in het verhaal van de tentoonstelling is. Want mijn werken gaan juist over openheid en omarmen wat er is, en de vergankelijkheid van het leven accepteren. En daarbij had ik een belangrijk aspect nog niet benoemd.

Kwetsbaarheid.

Kwetsbaarheid om iets buiten op te hangen. Om je open te stellen voor de mening van anderen. Om eigen keuzes te maken. Om krachtig bij je eigen waarden te blijven. Om jezelf open te stellen voor een ander. En om jezelf in te zetten voor dingen die belangrijk zijn, ook als het effect ervan klein lijkt of wanneer je weerstand tegenkomt. 

En om daarin te accepteren dat je geraakt gaat worden. Want zowel pijn als vreugde hoort bij het mens zijn. En de magie zit hem in dat te accepteren, ervan te leren, en om op je eigen manier door te gaan zonder verbitterd te raken. 

Dit is de kracht van kwetsbaarheid voor mij.

Dus mijn werken blijven hangen voor mensen om te zien. Ik vertel verhalen en die verdienen het gezien te worden. Het delen van de verhalen van het bos is belangrijker dan mijn angst om dingen te verliezen. En het vernield worden van het werk is met dit verhaal onderdeel geworden van het overkoepelende verhaal. 

Jezelf kwetsbaar opstellen vertelt je alles over wat het betekent om mens te zijn.

-> Kom je ook een keertje kunst kijken? De wandeling is tot en met 20 januari te zien op Landgoed Zonheuvel in Doorn. De kaart en de teksten zijn hier te vinden.

𝑨𝒍𝒍𝒆𝒔 𝒆𝒏 𝒊𝒆𝒅𝒆𝒓𝒆𝒆𝒏 𝒉𝒆𝒆𝒇𝒕 𝒘𝒂𝒂𝒓𝒅𝒆. 𝑫𝒆 𝒌𝒖𝒏𝒔𝒕 𝒊𝒔 𝒅𝒊𝒆 𝒘𝒂𝒂𝒓𝒅𝒆 𝒕𝒆 𝒛𝒊𝒆𝒏 𝒆𝒏 𝒗𝒂𝒔𝒕 𝒕𝒆 𝒈𝒓𝒊𝒋𝒑𝒆𝒏

ps. Overigens neem ik het landgoed en de beheerders niets kwalijk. We hebben deze mogelijkheid besproken en ik heb de risico’s als onderdeel van de ervaring geaccepteerd. 

The post Wat doe je als je kunst wordt vernield? appeared first on #KICKASSQUILTS.

Deze foto’s zijn een sfeerimpressie om jullie allemaal te overtuigen te komen.

De kunstwandeling heet: ‘Hoe de boom haar kleed kreeg’. Een kaart voor de wandeling is te vinden op mijn website.

PS. Mocht je de werken zien met compleet ander weer dan deze foto’s. Ik ontvang heel graag foto’s. De lol van een buitenexpositie is dat je (letterlijk) elke dag je werk in een ander daglicht ziet. De meeste foto’s zijn gemaakt tijdens een bijzonder natte mistige sfeervolle dag.

𝐀𝐥𝐥𝐞𝐬 𝐞𝐧 𝐢𝐞𝐝𝐞𝐫𝐞𝐞𝐧 𝐡𝐞𝐞𝐟𝐭 𝐰𝐚𝐚𝐫𝐝𝐞. 𝐃𝐞 𝐤𝐮𝐧𝐬𝐭 𝐢𝐬 𝐝𝐢𝐞 𝐰𝐚𝐚𝐫𝐝𝐞 𝐭𝐞 𝐳𝐢𝐞𝐧 𝐞𝐧 𝐯𝐚𝐬𝐭 𝐭𝐞 𝐠𝐫𝐢𝐣𝐩𝐞𝐧

The post Zoek je iets om bij te komen van de feestdagen? appeared first on #KICKASSQUILTS.

Dit keer is het een winterse kunstwandeling op @landgoedzonheuvel in Doorn.

Ik heb zes werken gemaakt die allemaal een ander verhaal vertellen over waarde, natuur, gezien worden, samenleven en de kaders die we onszelf opleggen.

Allemaal gemaakt van gered textiel dat anders weggegooid zou worden. Omdat ook textiel waarde heeft en het verdiend wordt gebruikt te worden.

De wandeling is vrij te bezoeken. De kaart is verkrijgbaar via mijn website kickassquilts.nl/zonheuvel

Wil je de wandeling met mij, de kunstenaar en initiatiefneemster, ervaren? Boek dan een rondleiding.

Meer info op de website.

Deze kunstwandeling is gerealiseerd in samenwerking met @stichting_sbi

‘Alles en iedereen heeft waarde. De kunst is die waarde te zien en vast te grijpen.’

The post Winterse Kunstwandeling op Landgoed Zonheuvel is geopend! appeared first on #KICKASSQUILTS.

The post De kunstwandeling op Landgoed Zonheuvel gaat bijna de lucht in! appeared first on #KICKASSQUILTS.