Wat doe je als je kunst wordt vernield?

Want dat is gebeurd bij één van mijn werken van de winterse wandeling op Landgoed Zonheuvel. Alleen de hoge elementen zijn nog over. Kijk maar naar de voor- en na foto. Ik wist dat dit kon gebeuren en had er ook al rekening mee gehouden. 

En toch. Nu het gebeurd is, raakt het mij wel. Want wat er gebeurd is, is niet oké. Ik heb veel moeite in het werk gestopt om mensen iets mee te geven. En dat is nu voor niets. En ook wordt andere mensen een mooie ervaring ontzegd. Ik heb rond de kerstdagen even de tijd genomen om te bezinnen wat ik hiermee wil en wat ik hier nu van vind. 

Wil ik de resterende werken weghalen om ze veilig te houden? Of wil ik als een soort cipier eindeloos rondjes lopen op het landgoed om de werken te bewaken? Ga ik proberen het werk te herstellen?

Op den duur viel het kwartje en realiseerde ik me dat het gesloopt worden van mijn werk een puzzelstukje in het verhaal van de tentoonstelling is. Want mijn werken gaan juist over openheid en omarmen wat er is, en de vergankelijkheid van het leven accepteren. En daarbij had ik een belangrijk aspect nog niet benoemd.

Kwetsbaarheid.

Kwetsbaarheid om iets buiten op te hangen. Om je open te stellen voor de mening van anderen. Om eigen keuzes te maken. Om krachtig bij je eigen waarden te blijven. Om jezelf open te stellen voor een ander. En om jezelf in te zetten voor dingen die belangrijk zijn, ook als het effect ervan klein lijkt of wanneer je weerstand tegenkomt. 

En om daarin te accepteren dat je geraakt gaat worden. Want zowel pijn als vreugde hoort bij het mens zijn. En de magie zit hem in dat te accepteren, ervan te leren, en om op je eigen manier door te gaan zonder verbitterd te raken. 

Dit is de kracht van kwetsbaarheid voor mij.

Dus mijn werken blijven hangen voor mensen om te zien. Ik vertel verhalen en die verdienen het gezien te worden. Het delen van de verhalen van het bos is belangrijker dan mijn angst om dingen te verliezen. En het vernield worden van het werk is met dit verhaal onderdeel geworden van het overkoepelende verhaal. 

Jezelf kwetsbaar opstellen vertelt je alles over wat het betekent om mens te zijn.

-> Kom je ook een keertje kunst kijken? De wandeling is tot en met 20 januari te zien op Landgoed Zonheuvel in Doorn. De kaart en de teksten zijn hier te vinden.

𝑨𝒍𝒍𝒆𝒔 𝒆𝒏 𝒊𝒆𝒅𝒆𝒓𝒆𝒆𝒏 𝒉𝒆𝒆𝒇𝒕 𝒘𝒂𝒂𝒓𝒅𝒆. 𝑫𝒆 𝒌𝒖𝒏𝒔𝒕 𝒊𝒔 𝒅𝒊𝒆 𝒘𝒂𝒂𝒓𝒅𝒆 𝒕𝒆 𝒛𝒊𝒆𝒏 𝒆𝒏 𝒗𝒂𝒔𝒕 𝒕𝒆 𝒈𝒓𝒊𝒋𝒑𝒆𝒏

ps. Overigens neem ik het landgoed en de beheerders niets kwalijk. We hebben deze mogelijkheid besproken en ik heb de risico’s als onderdeel van de ervaring geaccepteerd.